Gabinet urologiczny, endokrynologiczny,
diabetologiczny, internistyczny

ul. Na Barciach 12/17, Kraków
ul. Mokra 7, Wieluń
ul 3-go Maja 10, Sucha Beskidzka

Rejestracja telefoniczna: 508 620 616 (Kraków)
Rejestracja telefoniczna: 575 876 564 (Wieluń)
Rejestracja telefoniczna: 570 210 046 (Sucha Beskidzka)
odbywa się od poniedziałku do soboty
-> REJESTRACJA <-

NOWY GABINET
W KRAKOWIE
JUŻ OTWARTY

Zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego

Jest to niedrożność częściowa lub całkowita proksymalnej (górnej) części moczowodu (czyli przewodu odprowadzającego mocz z nerki do pęcherza moczowego) w miejscu jego połączenia z miedniczką nerkową. Konsekwencją tej nieprawidłowości jest ograniczenie przepływu moczu i jego zastój w układzie kielichowo-miedniczkowym nerki, co może prowadzić do uszkodzenia miąższu nerki i jej częściowej lub całkowitej niewydolności.

Przyczyny

Zmiana może powstać z przyczyn wrodzonych lub nabytych.

Przyczyny wrodzone:

  • tzw. wewnątrzpochodne
    • Ubytek tkanki mięśniowej gładkiej - skutkuje brakiem ruchów perystaltycznych moczowodu
    • Wysokie odejście moczowodu - utrudnia przepływ moczu
  • tzw. zewnątrzpochodne
    • Ucisk moczowodu przez naczynie dolnego bieguna nerki
    • Obecność naczyń dodatkowych dochodzących do dolnego bieguna nerki, na których moczowód się przewiesza

Przyczyny nabyte:

Zabiegi operacyjne na moczowodzie (np. ureterorenoskopia, przewlekłe cewnikowanie moczowodu), uraz, kamica, polipy włóknisto-nabłonkowe, ucisk moczowodu z zewnątrz przez zwłóknienia lub guzy przestrzeni zaotrzewnowej.

Objawy kliniczne

Stopniowe narastanie wodonercza (czyli zastoju moczu w nerce) najczęściej przebiega bezobjawowo. Jednak często zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego manifestuje się występowaniem okresowych bólów brzucha, bólów okolicy lędźwiowej w czasie oddawania moczu (szczególnie przy dużym spożyciu płynów), nawracającymi infekcjami dróg moczowych, krwiomoczem (czyli obecnością krwi w moczu), nudnościami i wymiotami. Ponadto wskutek zastoju moczu w nerce mogą powstawać kamienie moczowe.

Rozpoznanie

W diagnostyce zwężenia połączenia miedniczkowo-moczowodowego stosuje się następujące badania obrazowe:

  • Badanie ultrasonograficzne nerek (USG) – uwidacznia poszerzenie miedniczki nerkowej przy niewystępowaniu poszerzenia moczowodu
  • Urografia dożylna (IVP) – wykazuje poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego oraz opóźnione wydalanie kontrastu z nerki
  • Badanie izotopowe (renoscyntygrafia MAG3 lub DTPA) – jest zasadniczym badaniem diagnostycznym. Badanie przeprowadza się z podaniem furosemidu w celu osiągnięcia maksymalnej diurezy (produkcji moczu). U osób, u których występuje zwężenie połączenia miedniczkowo-moczowodowego gromadzenie radioizotopu w miedniczce nerkowej wystepuje zarówno przed jak i po dożylnym podaniu furosemidu (tzw. „krzywa rosnąca”)
  • Tomografia komputerowa układu moczowego (TK) – jest zlecana w celu wykluczenia innych schorzeń wtórnie powodujących zastój w obrębie układu kielichowo-miedniczkowego np.: kamicy, raka nabłonka dróg moczowych, patologii zaotrzewnowych
  • Pielografia wsteczna – wykonywana jest podczas badania endoskopowego pęcherza i/lub moczowodów, w celu ustalenia dokładnego miejsca niedrożności
  • Uretrocystografia mikcyjna (MCUG lub VCUG)– wykonywana jest w przypadkach podejrzenia obecności wstecznych odpływów pęcherzowo-moczowodowych

Leczenie

W przypadku braku objawów można rozważyć wyłączne monitorowanie pacjenta z regularnym wykonywaniem wybranych badań obrazowych w tym badania izotopowego.

Zasadniczym postępowaniem terapetycznym w przypadku zwężenia połączenia miedniczkowo-moczowodowego jest jednak leczenie operacyjne. Wskazaniami do leczenia operacyjnego są:

  • Nawracające dolegliwości bólowe
  • Niewydolność nerek
  • Kamica
  • Stan zapalny, infekcja, roponercze

Metody leczenia chirurgicznego

Endopielotomia

Jest to technika małoinwazyjna. Polega na nacięciu niedrożnego odcinka moczowodu przez całą grubość ściany. Wykorzystuje się do tego ostry nóż lub laser holmowy. Następnie nacięcie jest stentowane na 4 tygodnie w celu odtworzenia nabłonka połączenia miedniczkowo-moczowodowego. Zabieg może być wykonany zarówno z dostępu zewnętrznego przezskórnie, jak i od wewnątrz z wykorzystaniem sztywnego albo giętkiego ureteroskopu lub specjalnego balonu z nożem elektrycznym. Jednak nie każdy chory może być leczony tą metodą.

Pieloplastyka

Zabieg naprawczy zwężonego połączenia miedniczkowo-moczowodowego można wykonać z zachowaniem integralności miedniczki i moczowodu (metoda Culpa, metoda Foleya) bądź z przecięciem (rozdzieleniem) wspomnianych wyżej struktur anatomicznych (metoda Hynesa i Andersona). Ostatnia metoda wykonywana jest najczęściej i charakteryzuje się najwyższą skutecznością. Polega ona na wycięciu zwężonego połączenia miedniczkowo-moczowodowego wraz z nadmiarem miedniczki, a następnie zespoleniu pozostałego moczowodu z miedniczką nerkową. Zespolenie zaopatruje się cewnikiem moczowodowym (cewnik DJ), niekiedy stosuje się dodatkowo na pewien okres czasu przetokę nerkową (nefrostomię). Operacja może zostać przeprowadzona zarówno metodą otwartą, jak i laparoskopową.

Monitorowanie

Po zabiegu pacjent pozostaje w kontroli urologicznej polegającej na powtarzaniu badań USG oraz urografii dożylnej i/lub scyntygrafii nerek w określonych odstępach czasowych.