Gabinet urologiczny, endokrynologiczny,
diabetologiczny, internistyczny

ul. Na Barciach 12/17, Kraków
ul. Mokra 7, Wieluń
ul 3-go Maja 10, Sucha Beskidzka

Rejestracja telefoniczna: 508 620 616 (Kraków)
Rejestracja telefoniczna: 575 876 564 (Wieluń)
Rejestracja telefoniczna: 570 210 046 (Sucha Beskidzka)
odbywa się od poniedziałku do soboty
-> REJESTRACJA <-

NOWY GABINET
W KRAKOWIE
JUŻ OTWARTY

Rak Prącia

Rak prącia jest rakiem płaskonabłonkowym (głównie wysokodojrzały rogowaciejący), rzadko występują rak podstawnokomórkowy lub czerniak skóry prącia.

Może być umiejscowiony na żołędzi (w 50% przypadków), na napletku (20%), na żołędzi, napletku i rowku zażołędnym (15%), na trzonie (2%). Większość nieleczonych mężczyzn umiera w ciągu 2 lat.

Epidemiologia

Rak prącia jest nowotworem złośliwym, który występuje rzadko (w 2008 roku w Polsce stwierdzono 200 nowych zachorowań). Zazwyczaj rozpoznaje się go po 60. roku życia. Ponieważ mężczyźni ( z powodu zażenowania, wstydu, czy obawy przed leczeniem) nierzadko zwlekają z udaniem się do lekarza i podjęciem diagnostyki oraz właściwego leczenia, to rozpoznanie często jest stawiane w dość zaawansowanym stopniu choroby, co niestety ujemnie wpływa na możliwość pełnego wyleczenia chorego.

Etiopatogeneza

  • Praktycznie nie występuje u osób obrzezanych wkrótce po urodzeniu (bardzo rzadki u Żydów i wyznawców Islamu), jednak obrzezanie po okresie dojrzewania nie chroni przed chorobą
  • Stulejka występuje u 50% mężczyzn z rozpoznanym rakiem prącia (przedłużone narażenie na karcynogeny mogące znajdować się w mastce, zakażenie Mycobacterium Smegmatis)
  • W około 50% przypadków w komórkach rakowych stwierdza się DNA wirusa HPV (typy 16 i 18)
    • W patogenezie guza Buschke-Löwensteina rolę odgrywa infekcja HPV 6 i 11
  • Rak prącia może się rozwinąć także na podłożu przewlekłego zapalenia, blizn, przetok i oparzeń
  • Stany przednowotworowe raka prącia
    • Choroba Bowena
    • Erytroplazja Queyrata
    • Grudkowatość bowenoidalna
    • Balanitis xerotica obliterans
  • Palenie papierosów zwiększa ryzyko występowania raka prącia!

Objawy

W początkowym okresie choroby rak prącia nie wywołuje dolegliwości. W większości przypadków chorzy zgłaszają się do lekarza po wystąpieniu objawów miejscowych w postaci pieczenia w cewce, trudności w oddawaniu moczu, okresowych krwawień z rozpadającego się guza

Wygląd makroskopowy raka prącia

Rak prącia może być widoczny jako:

  • Kalafiorowaty guz – postać egzofityczna
  • Płaskie, twarde nacieczenie, które może ulegać owrzodzeniu – postać endofityczna
  • Rzadka odmiana – rak brodawkowaty – guz Buschke-Löwensteina (kłykcina olbrzymia)

Powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych

  • U około 60% chorych wyczuwa się powiększone węzły chłonne pachwinowe (wymagają operacyjnego usunięcia i oceny histopatologicznej w kierunku rozsiewu choroby nowotworowej)
  • U 17-45% z usuniętych węzłów chłonnych stwierdza się komórki nowotworowe
  • W pozostałych przypadkach przyczyną powiększenia jest stan zapalny
  • U 20% mężczyzn bez powiększonych węzłów chłonnych stwierdza się mikroprzerzuty raka prącia

Przebieg choroby

  • Komórki nowotworowe z ogniska pierwotnego (w prąciu) migrują kolejno do węzłów chłonnych:
    • Pachwinowych powierzchownych
    • Pachwinowych głębokich (pod powięzią szeroką uda)
    • Miedniczych
    • Otaczających naczynia biodrowe, żyłę główną dolną, aortę
  • Komórki nowotworowe z ogniska pierwotnego mogą też migrować do narządów odległych dając tzw. przerzuty odległe choroby (np. w płucach, wątrobie, kościach, czy ośrodkowym układzie nerwowym)

Rozpoznanie

W diagnostyce raka prącia i ocenie zaawansowania i stopnia złośliwości choroby stosuje się:

  • Badanie fizykalne chorego z miejscową oceną zaawansowania choroby
  • Rezonans magnetyczny

W ocena rozległości procesu nowotworowego wykorzystuje się:

  • Tomografię komputerową (TK) miednicy i jamy brzusznej
  • Rentgen (RTG) klatki piersiowej
  • Scyntygrafia kośćca
  • Pozytonowa tomografia emisyjna (PET-TK)
  • Konieczne do rozpoczęcia leczenia jest potwierdzenie rozpoznania w badaniu histopatologicznym

Leczenie

Leczenie raka prącia dotyczy guza pierwotnego prącia i węzłów chłonnych. Przeprowadza się je na podstawie oceny stopnia zaawansowania choroby, rodzaju wzrastania guza i jego wielkości oraz stopnia złośliwości histologicznej w biopsji guza. Leczenie może polegać na:

  • Obrzezaniu (operacyjnym usunięciu napletka) stosowanym tylko w niektórych przypadkach raka śródnabłonkowego i małych guzów T1
  • W części przypadków raka śródnabłonkowego i w stanach przedrakowych stosuje się laseroterapię, krioterapię lub radioterapię, która zawsze poprzedzona jest obrzezaniem.
  • Częściowej amputacji prącia
  • Całkowitej amputacji prącia

Postępowanie z węzłami chłonnymi jest przedmiotem wielu kontrowersji i uzależnione od wielu czynników, gdyż obarczone jest dużym odsetkiem powikłań, do których należą między innymi:

  • Obrzęk chłonny kończyny dolnej (19-50%)
  • Martwica skóry okolicy rany (50%)
  • Obrzęk moszny (16%)
  • Zakażenie i rozejście się brzegów rany (14%)
  • Powstanie zbiornika chłonki (9%)
  • Zakrzepica naczyń żylnych (6%)

Kontrola po leczeniu

Chorzy po leczeniu raka prącia powinni zgłaszać się do kontroli, co 3 miesiące w ciągu pierwszych 2 lat po zabiegu. W kolejnych latach, co 6-12 miesięcy.